Sa hindi naman nalalayong karatig bayan ng Bonggang Villa na isang tuntun kanan lang ang layo, ay mayroong isang maliit na balangay ng mga taong namumuhay sa ilalim ng isang gobyernong namamalakad gamit ang dahas sa kabila ng lahat ng pistang nagaganap duon.
Wag kang maniwala, ang totoo ang sa timog sila ng Bonggang Villa naninirahan. Lampas sa malaking tagaytay sa timog nga ng Bonggang Villa.
Ang kanilang duke naman doon ay isang malayong kamag-anak ng ating namayapang hero na si Toni.
Sa dakong timog-kanluran ng bayang ito, ay nananahan ang isang grupo ng mga barbarong ilustrado. Sa kanilang mga murang edad ay namulat na sila sa katotohanang nagsisinungaling ang lahat ng tao. Agad silang nalungkot sa kaalamang ito ang naging miserable ang kanilang buhay dito.
Hindi nila ma-take ang heaviness at bitterness na taglay ng real life kung kayat hinikayat nila ang kanilang mga sarili upang maniwalang hindi nagsisinungaling ang bawat isa sa kanila, bagaman alam nila ang salungat.
Sa patnubay ng realidad na ito ay itinatag nila ang kanilang mga grupo. Hindi naman nila sinabi ang pangalan. :( *wenx*
Sa tuwing wala ang mga tao ay doon ang kanilang oras ng pagtatagpo. Hindi alam kung paano nila ito nagagawa at kung ano ang kanilang gamit. Basta sa oras na iyon ay nangangaso sila sa mga kakahuyan sa dakong hilaga ng kanilang bayan.
Ngunit anong malay nila na sa kanilang pagtungon sa araw na iyon ay makatatagpo sila ng mga kakaibang nilalang na kitang-kita namang mas angat ang pagkatao sa kanila. Hindi nila ito ma-take kaya nalunod sila sa sarili nilang kapaitan.
Lalo na nang makita nilang mayroon doong faerie...
Ang Treasure
Sino ka?
Chapter 5
Sa nakagugulat na pagsambulat ng oras sa kanilang paligid, hindi namalayan ng ating mga hero ang pagyabong ng panibagong muhing magibibigay daan sa pagsilang ng bagong malupit na hero. AS IN.
Kilalanin natin si Doraemon. Isa siyang pinagdikit na bolang nilagyan ng linya upang bigyang anyo ang kanyang mukha. Hindi mo sukat aakalain na siya si Doraemon kung prehistoric ang pagiisip mo. Pero binibigyan na kita ng clue sa kwentong ito kung sino sya. Pero dito palang maguumpisa ang kwento at magtatapos ang walang-humpay (meron na!) na chika.
Sa paglalakbay ng tatlong dinosaur--lipad doon, liapd dito--napansin nila ang isang makatawag-pansing balangay ng mga tao sa lupa. Hindi nagtagal at hindi napigilan ni Baby Bop na umepal (instinct ata) at sabihin sa kanyang magyk Carpet, "Five miles south, Blankeeey."
Dahilan upang magising si Barney habang sila'y bumubulusok pababa sa kakila-kilabot na five square miles per millisecond (oha). "Salta.", sambit ni Baby Bop na nagpatigil sa kanila, one picometer sa taas ng soccer ball ng yumaong si Toni na nilalaro nila Luisito.
"Sino kayo? Epal naman eh -bleeehehehe-" ani Carlito. "Yaan mo na yan, kuya Carl. Wala tayong laban ngayon kasi wala si kuya Igor. Niyahahaha..." busalsal ni Luisito. Nainsulto si BJ dito at matapos magkamot nga kanyang buntot papunta kay Luisito ay sinigawan nya ito, "What are you trying to insinuate, you bastard? Huh? Perhaps you would like to settle this with a test of intelligence?". Pa-demure namang sinagot ito ni Luisito, "Ah, eh. Hindi na po kailangan nya aking kaibigan. You come in peace, alam ko po yun. Pero pinigilan ko lamang naman ho ang maaaring mangyari kung tuluyang nagalit ang kaibigan kong si Carlito. Peace ho tayo. Kuha mo? Niyahahaha..." habang ang tinutukoy ay sinimulan ng gumawa ng alchemy circle na sinira na lamang ni Luisito. Narinig ito ng natutulog sa lilim ng puno ng Durian na si Ping. "AWAY?! P****** I** ano to? May away ba? Mga g*** kayo ah, may natutulog dito eh. Ang ingay nyo am****!" ,sabay balik nito sa pagkakahimbing.
PERO nagising siya nang may kakaibang simoy na bumulusok sa kanyang nanunulis na nguso. "!@#$%^%&*() Anong amoy yon? &^&^%$^%$#@ kadiri!" Sabay tayo nito.
Naamoy ito ng iba pang nasa eksena at biglang napasuot ng kanyang cloak si BJ at naglabas ng sickle habang si Baby Bop naman ay naginstantaneous bop to the spontaneously transforming Yellow Blankeey. Si Barney ay nakasmile lang (shwining). Napakapit naman si Luisito kay Carlito at sabay silang natumba sa pagguho ng nakapitang balikat ng kaibigan. Mabilis ang pangyayari. Napatayo si Ping at natakot ang lahat nang lumabas ang malaking number sa lilim ng puno. Nang maliwanagan ng silahis ng araw ang kanyang anyo, nakita nilang ito ay isang pusa. "Ako nga pala si Doraemon." ,pakilala nito.
itutuloy...
Kilalanin natin si Doraemon. Isa siyang pinagdikit na bolang nilagyan ng linya upang bigyang anyo ang kanyang mukha. Hindi mo sukat aakalain na siya si Doraemon kung prehistoric ang pagiisip mo. Pero binibigyan na kita ng clue sa kwentong ito kung sino sya. Pero dito palang maguumpisa ang kwento at magtatapos ang walang-humpay (meron na!) na chika.
Sa paglalakbay ng tatlong dinosaur--lipad doon, liapd dito--napansin nila ang isang makatawag-pansing balangay ng mga tao sa lupa. Hindi nagtagal at hindi napigilan ni Baby Bop na umepal (instinct ata) at sabihin sa kanyang magyk Carpet, "Five miles south, Blankeeey."
Dahilan upang magising si Barney habang sila'y bumubulusok pababa sa kakila-kilabot na five square miles per millisecond (oha). "Salta.", sambit ni Baby Bop na nagpatigil sa kanila, one picometer sa taas ng soccer ball ng yumaong si Toni na nilalaro nila Luisito.
"Sino kayo? Epal naman eh -bleeehehehe-" ani Carlito. "Yaan mo na yan, kuya Carl. Wala tayong laban ngayon kasi wala si kuya Igor. Niyahahaha..." busalsal ni Luisito. Nainsulto si BJ dito at matapos magkamot nga kanyang buntot papunta kay Luisito ay sinigawan nya ito, "What are you trying to insinuate, you bastard? Huh? Perhaps you would like to settle this with a test of intelligence?". Pa-demure namang sinagot ito ni Luisito, "Ah, eh. Hindi na po kailangan nya aking kaibigan. You come in peace, alam ko po yun. Pero pinigilan ko lamang naman ho ang maaaring mangyari kung tuluyang nagalit ang kaibigan kong si Carlito. Peace ho tayo. Kuha mo? Niyahahaha..." habang ang tinutukoy ay sinimulan ng gumawa ng alchemy circle na sinira na lamang ni Luisito. Narinig ito ng natutulog sa lilim ng puno ng Durian na si Ping. "AWAY?! P****** I** ano to? May away ba? Mga g*** kayo ah, may natutulog dito eh. Ang ingay nyo am****!" ,sabay balik nito sa pagkakahimbing.
PERO nagising siya nang may kakaibang simoy na bumulusok sa kanyang nanunulis na nguso. "!@#$%^%&*() Anong amoy yon? &^&^%$^%$#@ kadiri!" Sabay tayo nito.
Naamoy ito ng iba pang nasa eksena at biglang napasuot ng kanyang cloak si BJ at naglabas ng sickle habang si Baby Bop naman ay naginstantaneous bop to the spontaneously transforming Yellow Blankeey. Si Barney ay nakasmile lang (shwining). Napakapit naman si Luisito kay Carlito at sabay silang natumba sa pagguho ng nakapitang balikat ng kaibigan. Mabilis ang pangyayari. Napatayo si Ping at natakot ang lahat nang lumabas ang malaking number sa lilim ng puno. Nang maliwanagan ng silahis ng araw ang kanyang anyo, nakita nilang ito ay isang pusa. "Ako nga pala si Doraemon." ,pakilala nito.
itutuloy...
Chapter 4
Lumipas ang ilang linggo at sa isang mapalad na pagkakataon ay naitaas na ang antas ng pagiging kawal ni Igor. Meron na syang sariling troop. (OMG). Subalit inabot ng delubyo ang kanyang platoon at nangamatayan ang mga ito.
Sa Bonggang Villa naman ay nagkakasiyahan lang ang tatlong mga naiwan na magkakaibigan. Sa hindi inaasahang pagkakataon ay binisita ang Bonggang Villa ng isang Liger. "Napaka bangis!" sigaw ni Carlito na sinundan ng kanyang pagkaripas. Nagpaulan naman ng mga bulgar na salita si Ping habang tumatakbo kasama si Luisito. Sa pagtangka ni Luisito na takpan ang matabil na dila ng 'kaibigan', he unfortunately put the wrong foot forward and slipped. Not long after that, the Liger started chasing Ping, accidentally putting all its weight on Luisito's leg and disabling it.
Sa isang dako naman ng daigdig na kanilang ginagalawan, ay nawawala na sila Barney. Hindi nila alam ang sunod nilang destinasyon. They got it wrong pala, and Baby Bop's faerie powers can't help. The ended up in the Federal Union of Cunning Kids, one of the worst places you can get to. Now their mission is all fucked up.
Just when everyone was feeling so sad, another hero experience an awakening...
Sa Bonggang Villa naman ay nagkakasiyahan lang ang tatlong mga naiwan na magkakaibigan. Sa hindi inaasahang pagkakataon ay binisita ang Bonggang Villa ng isang Liger. "Napaka bangis!" sigaw ni Carlito na sinundan ng kanyang pagkaripas. Nagpaulan naman ng mga bulgar na salita si Ping habang tumatakbo kasama si Luisito. Sa pagtangka ni Luisito na takpan ang matabil na dila ng 'kaibigan', he unfortunately put the wrong foot forward and slipped. Not long after that, the Liger started chasing Ping, accidentally putting all its weight on Luisito's leg and disabling it.
Sa isang dako naman ng daigdig na kanilang ginagalawan, ay nawawala na sila Barney. Hindi nila alam ang sunod nilang destinasyon. They got it wrong pala, and Baby Bop's faerie powers can't help. The ended up in the Federal Union of Cunning Kids, one of the worst places you can get to. Now their mission is all fucked up.
Just when everyone was feeling so sad, another hero experience an awakening...
Chapter 3
Makalipas ang isang buwan, ang tatlong mga spoiled brat ay nakalampas na sa unang tatlong bahagi ng kanilang paglalakbay. Ngayon, lima na lamang ang natitira. Subalit hindi nila ito masolusyonan. Hindi sila mga dragon, mga dinosaur sila. Walang pakpak. Hindi sila makalilipad patungong isla ng mga Kuneho. Subalit sa harap ng kanilang mga mata, mismong si Baby Bop ang gumawa ng paraan. Nasaksihan nila ang paglaki ng malaki nyang blanky, na naging magyk carpet. Nagumpisa na silang lumipad. Habang nakanta naman ng A Whole New World sa kanilang paglipad, tinanong ni BJ and kapatid nya kung pano nya ito ginawa, tumawa lamang si Barney. At sa mismong pagkakataong iyon ay sumambulat sa kanila ang katotohanan si Baby Bop ay isang (nagma)magandang faerie.
Sa isang dako naman ng mundong kanilang ginagalawan, ay nagluluksa ang buong Bonggang Villa sa pagkawala ng kanilang iniingatang residenteng si Toni. Maliban na lang kina Ping, Carlito, Luisito at Igor, dahil ipinagdiriwang nila ang pagiging isang ganap na kawal ni Igor. Subalit ito din ang dahilan kung bakit sa susunod na linggo ay iiwan na sila ni Igor upang maglakbay papunta sa Kahirian ni Haring Kam Beng, para sa nalalapit na digmaan.
Sa kanyang pagdatal ay sinalubong siya ng isang masigabong palakpakan at ang pagsigaw ng umalohokang si Taj ng 'EEh~GOOh~R!' habang kumakaway-kaway.
Sa isang liblib na kagubatan naman, 50 acres, 63 degrees North of East ng Kahirang Oikous, ay nabubuhay ang mga nilalang na hindi pa naiimagine ng mga people.
Sa isang dako naman ng mundong kanilang ginagalawan, ay nagluluksa ang buong Bonggang Villa sa pagkawala ng kanilang iniingatang residenteng si Toni. Maliban na lang kina Ping, Carlito, Luisito at Igor, dahil ipinagdiriwang nila ang pagiging isang ganap na kawal ni Igor. Subalit ito din ang dahilan kung bakit sa susunod na linggo ay iiwan na sila ni Igor upang maglakbay papunta sa Kahirian ni Haring Kam Beng, para sa nalalapit na digmaan.
Sa kanyang pagdatal ay sinalubong siya ng isang masigabong palakpakan at ang pagsigaw ng umalohokang si Taj ng 'EEh~GOOh~R!' habang kumakaway-kaway.
Sa isang liblib na kagubatan naman, 50 acres, 63 degrees North of East ng Kahirang Oikous, ay nabubuhay ang mga nilalang na hindi pa naiimagine ng mga people.
Chapter 2
Sa kabilang dako naman ng mundong ito, kung saan ang kalakaran ay ang pagpapataas ng ihi, ay may tatlong magkakaibigang nabubuhay. Anything they have in common? Well, anak sila ng mga tanyag na mangangangalakal. Sila ay masaya sa kanilang pang araw-araw na buhay. Naglalaro ng kung ano-ano and whatnot. Hindi naman din natin sila matatawag na mga .spolied-brat bagaman marangyang buhay ang kinagisnan ng dalawa sa kanila. At yung isa nama'y nabuhay sa isang katotohanang naaayon lamang sa kanyang kagustuhan. Pinapansin lamang ang mabuti sa kanyang mga mata, at sumasama ang loob sa mga bagay na walang katuturan. Araw-araw, silang tatlo ay masaya. Nagkakantahan kasama ang mga bata sa kalye, nagbabasa ng malalaking libro, labas-masok sa kanilang mga bahay, at nagkakantahan pa ng closing song. Minsan ay nawawala ang blanky ng isa sa kanila kaya hinahanap nila ito. Madaming hindi nakakaintindi sa kanila. However, just like any other childish characters, meron silang haters. Sino ba naman hindi maiirita sa mga naglalakihang tao na nagkaka-kanta at nagsasa-sayaw paikot sa mga puno and all-over sa playground, right?
Pero, bumalik tayo sa punto ko. Isang araw ang dumating, habang naglalaro sila ay nagkumpulan ang mga tao sa paligid ng isang hinihingal na umalohokan. Everyone heard the news and walked away as if they're not allowing themselves to get involved in anything. AT ALL! Pero ang ating heroes ay naintindihan whatever it was. It was a PROPHECY. Sa kanilang fictitious reality, it seemed so real that they are part of it and that they have to do something about it. So, with all the money they can stash into their purses--ginto, pilak, tanso--they set out on their journey to join the hunt for the biggest Philosopher-Enchanted Natural Intelligence Source.
Ang kanilang unang itinerary: Central Office of Cultural Knowledge.
Pero, bumalik tayo sa punto ko. Isang araw ang dumating, habang naglalaro sila ay nagkumpulan ang mga tao sa paligid ng isang hinihingal na umalohokan. Everyone heard the news and walked away as if they're not allowing themselves to get involved in anything. AT ALL! Pero ang ating heroes ay naintindihan whatever it was. It was a PROPHECY. Sa kanilang fictitious reality, it seemed so real that they are part of it and that they have to do something about it. So, with all the money they can stash into their purses--ginto, pilak, tanso--they set out on their journey to join the hunt for the biggest Philosopher-Enchanted Natural Intelligence Source.
Ang kanilang unang itinerary: Central Office of Cultural Knowledge.
Subscribe to:
Posts (Atom)